Macht Geld glücklich?

 
Neues Thema eröffnen   Neue Antwort erstellen    kaffeekraenzchen Foren-Übersicht // Das Liebe Geld
Vorheriges Thema anzeigen :: Nächstes Thema anzeigen  
Autor Nachricht
PePe le diana
Madame de Sahnehäubchen


Anmeldungsdatum: 20.09.2006
Beiträge: 457
Wohnort: nähe Dortmund

BeitragVerfasst am: So Nov 19, 2006 4:10 pm    Titel: Macht Geld glücklich? Antworten mit Zitat
Was meint ihr, kann Geld wirklich glücklich machen ? Question
_________________
Schau doch mal vorbei: http://www.chillinsel.plusboard.de Würd mich freuen!
Nach oben
Benutzer-Profile anzeigen Private Nachricht senden Website dieses Benutzers besuchen
Natascha19821
Lady Cremeschnitte


Anmeldungsdatum: 01.10.2006
Beiträge: 1268
Wohnort: Niedersachsen

BeitragVerfasst am: So Nov 19, 2006 4:18 pm    Titel: Antworten mit Zitat
Glücklich nicht, aber es beruhigt.
Nach oben
Benutzer-Profile anzeigen Private Nachricht senden
Libra75
Keksetunkerin


Anmeldungsdatum: 02.10.2006
Beiträge: 95

BeitragVerfasst am: So Nov 19, 2006 5:53 pm    Titel: Antworten mit Zitat
Ich glaube, wenn man sich jeden Wunsch erfüllen kann, ist man definitiv nicht mehr glücklich. Aber so ein bißchen Geld ist bestimmt nicht schlimm!
Nach oben
Benutzer-Profile anzeigen Private Nachricht senden
Lady
Kaffeekocherin


Anmeldungsdatum: 13.11.2006
Beiträge: 43
Wohnort: WOB

BeitragVerfasst am: So Nov 19, 2006 7:00 pm    Titel: Antworten mit Zitat
Nur Geld alleine nicht Wink
aber so bisschen Geld schadet nie ...
wär aber langweilig wenn man schon alles hat, man weiß nicht mehr was man sich alles noch kaufen soll usw.
_________________
Geld ist nicht alles ;D
Nach oben
Benutzer-Profile anzeigen Private Nachricht senden
PePe le diana
Madame de Sahnehäubchen


Anmeldungsdatum: 20.09.2006
Beiträge: 457
Wohnort: nähe Dortmund

BeitragVerfasst am: So Nov 19, 2006 9:07 pm    Titel: Antworten mit Zitat
Ich glaube auch, dass Geld ungemein beruhigt und man sich so dies und das leisten kann was kurzfristig glücklich macht.

Aber wirklich glücklich ist man nur wenn man Liebe erfährt, Familie hat und alle gesund sind.
_________________
Schau doch mal vorbei: http://www.chillinsel.plusboard.de Würd mich freuen!
Nach oben
Benutzer-Profile anzeigen Private Nachricht senden Website dieses Benutzers besuchen
Natascha19821
Lady Cremeschnitte


Anmeldungsdatum: 01.10.2006
Beiträge: 1268
Wohnort: Niedersachsen

BeitragVerfasst am: Mo Nov 20, 2006 8:26 pm    Titel: Antworten mit Zitat
Das stimmt, ich könnte nie glücklich sein, egal wieviel Millonen auf dem Konto sind, wenn ich meine Eltern und meinen Freund nicht hätte.
Nach oben
Benutzer-Profile anzeigen Private Nachricht senden
3nigma
Miss Leckermäulchen


Anmeldungsdatum: 27.09.2006
Beiträge: 183

BeitragVerfasst am: Di Nov 21, 2006 5:22 pm    Titel: Antworten mit Zitat
Wenn wir mehr Geld hätten, würden wir uns manchmal weniger streiten und das Leben etwas mehr geniessen...
Aber Geld allein macht nie glücklich....
Nach oben
Benutzer-Profile anzeigen Private Nachricht senden
silbergirl
Lady Cremeschnitte


Anmeldungsdatum: 12.03.2005
Beiträge: 2395

BeitragVerfasst am: Mi Nov 22, 2006 3:51 am    Titel: Antworten mit Zitat
Zitat:
Wenn wir mehr Geld hätten, würden wir uns manchmal weniger streiten und das Leben etwas mehr geniessen...
Aber Geld allein macht nie glücklich....


wie wahr, wie wahr!!!![/code]
_________________
all theme forum
Ich wurde geboren ohne es gewollt zu haben!
Ich werde sterben ohne es zu wollen!
Also lasst mich mein Leben so leben wie ich es will!!!
Nach oben
Benutzer-Profile anzeigen Private Nachricht senden
Silberaeuglein
Keksetunkerin


Anmeldungsdatum: 11.11.2006
Beiträge: 97
Wohnort: Heidelberg

BeitragVerfasst am: Sa Nov 25, 2006 12:59 pm    Titel: Antworten mit Zitat
Ja, Geld alleine macht nicht gluecklich.

Ich denke es beruhigt, gibt Ansehen und Stolz etc.,

aber dies sind ja (zum Glueck) nicht die wichtigsten

Dinge im Leben (gut, fuer manche Leuts schon)!
Nach oben
Benutzer-Profile anzeigen Private Nachricht senden
Mariechen
Kaffeekocherin


Anmeldungsdatum: 09.11.2006
Beiträge: 45
Wohnort: Ruhrgebiet

BeitragVerfasst am: Mo Dez 04, 2006 3:49 pm    Titel: Antworten mit Zitat
Also ich denke schon dass Geld eine Vorrausetzung für ein gutes und glückliches Leben ist. Wenn man sich nichts leisten kann, ob es ne Kleinigkeit wie Kino oder ein schöner Urlaub ist, ist das Leben nicht so lebenswert. Ich bin jedenfalls frph, dass ich keine großartigen Geldsorgen hab.
Nach oben
Benutzer-Profile anzeigen Private Nachricht senden ICQ-Nummer
Gina80
Serviettenfalterin


Anmeldungsdatum: 25.06.2007
Beiträge: 5
Wohnort: Raum Karlsruhe

BeitragVerfasst am: Mo Jun 25, 2007 1:18 pm    Titel: Antworten mit Zitat
Laughing Also ich könnte mit wenig Geld nicht leben.
Aber Geld ist nicht alles. Ich habe das große Glück alles zu haben .Eine tolle Familie,tolle Eltern. nur all das wäre mir wichtiger als Geld.Müßte ich mich entscheiden,würde ich auf Geld verzichten. Laughing
_________________
Lebe dein leben.Ich lebe meines.
Nach oben
Benutzer-Profile anzeigen Private Nachricht senden
Felice
Madame de Sahnehäubchen


Anmeldungsdatum: 06.11.2006
Beiträge: 433

BeitragVerfasst am: So Jul 01, 2007 5:53 am    Titel: Antworten mit Zitat
Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing Laughing